Gatunki węglików spiekanych
Węgliki spiekane dzielą się na różne gatunki, te różnią się między sobą właściwościami, przeznaczeniem, ilością spoiwa w spieku oraz wielkością ziaren. Węgliki drobnoziarniste są najtwardsze, ale gdy potrzebny jest materiał odporny na pękanie, stosuje się ich bardziej gruboziarniste wersje. Górnictwo korzysta z odmiany oznaczanej symbolem BD, natomiast w maszynach do obróbki skrawaniem stosowane są narzędzia z końcówkami z węglika KD. Jest też odmiana GD, służąca do obróbki plastycznej.
Wszystko zaś opiera się na węgliku pozyskiwanym z rud wolframu, których złoża są stosunkowo rzadkie, bo występują tylko w kilku krajach. Także spoiwa nie zawsze są dostępne. Spoiwem może być żelazo, ale też kobalt, nikiel albo chrom. Zmieszany granulat trafia do wyprasek, gdzie jest poddawany najpierw obróbce mechanicznej, a na końcu spiekanej w temperaturach powyżej 1300 stopni, powodujących przejście spoiwa do stanu ciekłego i wypełnianie przestrzeni wokół ziaren. Zamiast wolframu można używać innych metali, w tym chromu, cyrkonu, niobu, tantalu lub tytanu.
Skup i recykling węglika spiekanego
Skup i recykling węglika spiekanego stanowią istotny element zarządzania odpadami w przemyśle narzędziowym. Co prawda twardość węglik spiekany i odporność na ścieranie ma na liście korzyści to i z biegiem czasu narzędzia wykonane z użyciem tego surowca mogą ulegać zużyciu. Recykling węglika spiekanego pozwala na odzyskanie cennych surowców, takich jak tungsten i kobalt, które można ponownie wykorzystać w produkcji nowych narzędzi. Proces recyklingu nie tylko przyczynia się do ochrony środowiska poprzez redukcję odpadów, ale także wspiera efektywność ekonomiczną, zmniejszając tym samym koszty związane z pozyskiwaniem nowych materiałów.
